ósmy dzień tygodnia

Niedziela Zesłania Ducha Świętego Dz 2,1-11 Ps 104 2 Kor 12, 3b-7. 12-13   J 20,19-23 Shalom! W Starym Przymierzu rzeczownik szalom wraz z należącymi do tego samego pola semantycznego szalem i szelem to jedno z najczęściej występujących w Biblii pojęć. Zasadnicze znaczenie terminu odnosi się do pokoju, pomyślności, zdrowia, dobra, bezpieczeństwa, pełni i zaspokojenia, wejścia w stan jedności oraz przywróconej, dobrze funkcjonującej relacji. Harmonia i błogosławieństwo. Pokój – ustanie wojny. Podobnie jak w czasie panowania Salomona (1 Krl 4,25). Jest to harmonia, w jakiej Izrael żyje z sąsiadami i jaką rządzi się jego życie wewnętrzne, relacje międzyludzkie. Pokoju życzono sobie, traktując to jako zwyczajowe pozdrowienie (Sdz 19,20; 1 Sm 25,6). Życzyć komuś pokoju to tyle, co życzyć Bożego błogosławieństwa (2 Sm 15,27). Pokój jest rezultatem działania Boga i jego wierności Przymierzu. Około 2/3 przypadków, w których termin pojawia się w Biblii, odnosi się do Bożej obecności. P...

 Ostatnie spotkanie Jezusa z Apostołami. Jestem z wami aż do skończenia świata – obiecuje. I nakazuje „czynić uczniów”. W Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego usłyszymy zakończenie Ewangelii zredagowanej przez św. Mateusza. Opowiada ona o ostatnim spotkaniu Jezusa z uczniami. Jezus skierował do nich ostatnie słowa. To co się wydarzyło później, tego nie wiemy. Ewangelia kończy się słowami Jezusa: A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata. Tajemnicze odejście. Wbrew pozorom fragment z Ewangelii św. Mateusza nie opisuje Wniebowstąpienia (por. Dz 1,1-11). Mateusz nie opisuje, w jaki sposób Jezus odchodzi. Wniebowstąpienie opisane przez Łukasza miało miejsce na Górze Oliwnej, nieopodal Jerozolimy, tymczasem wydarzenie opisane w Ewangelii dzieje się w Galilei. Jezus spotyka się z uczniami w Galilei, zapowiedział to poprzez kobiety (por. Mt 28,10). Jest to rejon gdzie ich powołał. Niektórzy sugerują, że góra, na której mają się spotkać, to Góra Błogosławieńs...

Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam (J 14,16). Greckie słowo Parakletos w różnych miejscach Nowego Testamentu jest różnie tłumaczone na język polski: Rzecznik, Adwokat, Pocieszyciel, Obrońca. Co ono tak naprawdę oznacza? Parakletos. W języku greckim oznacza kogoś, kogo wzywa się na pomoc. Pisarze łacińscy oddawali to słowo poprzez advocatus. W postępowaniu sądowym patron mógł odgrywać rolę takiego adwokata, wstawiając się za osobą, która potrzebowała jego pomocy. To ten, który przemawia za kimś, mediator, wstawiennik, pomocnik. Czyj adwokat? Za kim albo za czym wstawia się Paraklet? Może nas to zdziwi, ale przede wszystkim za Jezusem. Czy Syn Boży potrzebuje takiej pomocy? Tak. Szum i natłok informacji, które napływają do naszego serca, sprawia, że Prawda musi z nimi konkurować. Jezus nazywa Parakletem Duchem Prawdy, tym, który prowadzi nas do pełni prawdy. Tą Prawdą jest sam Boży Syn! W naszym sercu toczy się proces o to, czy pójdziemy za Ewangelią Jezusa czy ją od...

Jezus żegna się z uczniami podczas Ostatniej Wieczerzy, ale nie na zawsze. Obiecuje: „zabiorę was do siebie”. W piątą niedzielę po Wielkanocy zawsze czytamy fragment z ewangelii św. Jana, z rozdziałów 13-15. Zawarty jest tam opis Ostatniej Wieczerzy. Poprzedza on mękę i śmierć Jezusa na Krzyżu. Ostatnia Wieczerza u św. Jana ma inny przebieg niż u pozostałych ewangelistów. Zajmuje pięć rozdziałów (13-17). Pożegnanie. Fragment, który usłyszymy pochodzi z 14 rozdziału. Poprzedza od zdradę Judasza. Jest to mowa, w której Jezus żegna się ze swoimi uczniami i odpowiada na ich strach i zagubienie wywołane wcześniejszymi słowami o zdradzie. Jezus nie odchodzi w wyniku wypadku czy sprzysiężenia sił zła, lecz wyrusza w drogę, która wydaje się zaplanowana. Kościół tęskniący. Zwróćmy uwagę na postawę uczniów. Jezus idzie do Ojca, ale jednocześnie wzbudza w apostołach tęsknotę za Ojcem. Uczniowie Go proszą: Pokaż nam Ojca, to prośba nas wszystkich, często zagubionych sierot, oddzielonych od Ojca...