ósmy dzień tygodnia

Ostatnie spotkanie Jezusa z uczniami. Jezus obiecuje – jestem z wami aż do skończenia świata . Nakazuje „czynić uczniów”. W niedziele Wniebowstąpienia Pańskiego słyszeliśmy zakończenie Ewangelii św. Marka. Wówczas zwięźle napisał: Po rozmowie z nami Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Dzisiejszej niedzieli, przed nami zakończenie Ewangelii św. Mateusza. Warto zwrócić uwagę, że autor nie opisuje wprost wniebowstąpienia Jezusa (wniebowstąpienie w relacji św. Łukasza miało miejsce na Górze Oliwnej, niedaleko Jerozolimy, tymczasem wydarzenie relacjonowane tutaj dzieje się w Galilei). Co wydarzyło się po tym, jak Jezus kieruje do uczniów ostatnie słowa, nie wiemy. Ewangelia kończy się słowami Pana, A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata . Łukasz podkreśla fakt, iż Jezus wstąpił do nieba, a dla Mateusza ważniejsze jest to, że pozostaje z uczniami. Eksplozja Boga. Mistrz na górze w Galilei przedstawia swoim uczniom Trójcę: idźcie więc i na...

Usłyszymy opis zesłania Ducha Świętego i dowiemy się, jak to wydarzenie odmieniło apostołów. Z odwagą wychodzą na zewnątrz. Jednym z największych cudów chrześcijaństwa jest zstępujący Duch w dzień Pięćdziesiątnicy. Przekracza on barierę między Stwórcą i stworzeniem, mieszkając w nas i towarzysząc głoszącym Ewangelię. W dzień Pięćdziesiątnicy uczniowie znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Zapewne (Dz 1,14) trwali na modlitwie. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom. Niespodziewany charakter wydarzenia, wiatr i ogień. Podkreślają one pozaziemski charakter tego, co działo się w Jerozolimie. Gwałtowny wicher i ogień w Starym Testamencie są opisem objawiającego się Boga (Wj 19,16.19;20,18), symbolizują działanie jego Ducha (Ez 37,9-14). Wypełniają nie tylko budynek, miejsce, w którym znajdują się uczniowie, lecz przede wszystkim ich samych. Nad każdym z nich Ukazały się im też jakby języki ognia i spoczywają na nich. Na...

Momentem przełomu dla uczniów Jezusa jest Jego wniebowstąpienie. Wraz z odejściem Pana mają głosić Ewangelię nie tylko w Judei, ale aż po krańce ziemi. Czas Kościoła jest czasem intensywnego głoszenia Dobrej Nowiny – Ewangelii. Od niej zależy los człowieka – zbawienie lub potępienie. W dzisiejszej Ewangelii Marka Jezus tuż przed wniebowstąpieniem kieruje do uczniów nakaz misyjny: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! (Mk 16,16). Ewangeliści czas po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu rozumieją jako czas Ducha, Kościoła i misji, w którym Ewangelia musi być głoszona aż po krańce świata. Za czasów Jezusa Ewangelia była głoszona w obrębie Palestyny. Czas Ducha oznacza jej ekspansję, prawdziwy wybuch i uwolnienie w obrębie całego znanego dotychczas świata. W pierwszym czytaniu mogliśmy zauważyć, że Duch otwiera granice i znosi bariery między narodami, sprawiając, że Dobra Nowina rozprzestrzenia się po całym świecie. W Dziejach Apostolskich Jezus przedstawia g...

W perykopie ewangelicznej Jan aż dziesięć razy powtarza słowa: miłość, miłować (gr. agape, agapao ). Jezus wzywa uczniów do miłości na jego miarę, sprawia ona, że będą przynosili owoce trwające na wieku. Miłość Jezusa pochodzi od Ojca, schodzi z wysoka. Ojciec miłował Syna, Syn umiłował swoich uczniów, uczniowie posłani są by przedłużyć miłość Bożą na ziemi. Mają za zadanie miłować się nawzajem. Od Ojca uczymy się prawdziwej miłości oraz od Jego Syna. Jezus nie wzywa nad do czysto ludzkiego wysiłku, do obudzenia w sobie uczuć i do kochania na naszą ludzką miarę. Uczniowie mają naśladować Jego miłość i kochać Jego miłością. W Ewangelii Jana widać to wyraźnie. Wprowadza ona kluczowe przykazanie dla bycia uczniami: Wytrwajcie w miłości mojej! Trwanie (gr. meno) w Jezusowej miłości to nie tylko zachęta do wytrwałości. W to słowo wpisany jest przestrzenny wymiar pozostawiania, trwałego zamieszkania w jakimś miejscu. Pan wzywa uczniów, aby jego miłość stała się dla nich domem, przestrzenią...