ósmy dzień tygodnia

Przejrzał ale nie tylko na oczy. Zobaczył więcej, niż widzieli uczniowie. Oni z niechęcią szli do Jerozolimy, on pewnie podjął drogę Jezusa. Podczas uzdrowienia Bartymeusza, Jezus oprócz wzroku fizycznego daje mu znacznie cenniejszy wzrok wiary i powołuje do bycia swoim uczniem. Jerycho zwane miastem grzechu, położone jest w depresji. Jerozolima leży na wysokości ok 820 m nad poziomem morza, do Jerycha wędruje się schodząc do 250 m pod poziomem morz. Nie tylko depresyjne położenie sprawiło, że Jerycho jest dla autorów biblijnych symbolem grzechu. Niechlubna reputacja miasta ciągnie się już za nim od Starego Testamentu. Zdobyte i zrównane z ziemią przez Jozuego, zostało odbudowane w pogańskim stylu, na ohydnej dla Pana ofierze złożonej z pierworodnego syna (zob. 1 Krl 16,34). Ten motyw wykorzystywali wczesnochrześcijańscy komentatorzy, widząc w Jezusie zstępującym do Jerycha kwintesencją jego misji. Pan zstępuje w sam środek ludzkiego grzechu. Przy drodze z Jerycha siedzi niewidomy ż...

U Jezusa Jakub wraz z Jakubem lobbowali na rzecz pierwszeństwa w Królestwie Niebieskim. Mistrz nie gasi ich snów o wielkości, lecz uczy ich, na czym polega prawdziwy życiowy sukces. Uczniowie z dzisiejszej Ewangelii prosząc Jezusa o pierwsze miejsca w Królestwie, wyobrażają sobie Jezusa jako zwycięskiego Mesjasza, króla, który zmierza do Jerozolimy, aby zasiąść tam na tronie (Mk 10,35-37). Papiasz, uczeń św. Jana, przekazuje, że wszyscy oczekiwali nastania za ich życia mesjańskiego królestwa, w którym będą pełnić rolę ziemskich władców. Uczniom śni się potęga. Zapowiedział im to sam Jezus: Zaprawdę powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela (Mt 19,28; Łk 22,30). Jest jednak jeden warunek: najpierw muszą wytrwać przy Nim na drodze krzyża (Łk 22,28). Uczniowie mają inną wizję drogi do Jerozolimy niż Jezus. Ich mniemaniem powinna zakończyć...

Dziś w Ewangelii czytamy o jedynym nieudanym powołaniu. Jezusowi nie udaje się pozyskać ucznia. Bez spełnienia warunków nie można nim zostać. Idąc za Jezusem, tracimy, aby zyskać stokroć więcej. Przywykliśmy już do określania go mianem młodzieniec, bowiem tak mówi o nim Mateusz (Mt 19,20). Marek pisze po prostu jeden, pewien człowiek. Zadaje Jezusowi pytanie o życie wieczne oraz potwierdza, że zachowuje przykazania. Jezus ukochawszy go znajduje w nim jeden brak : zbytnie przywiązanie do bogactw. Wyczytawszy je w jego sercu, proponuje uwolnienie się od nich i pójście za Nim. Uczeń odchodzi spochmurniały oraz przerażony i pełen bólu (Mk 10,22). Ewangelista z precyzją oddaje dramat, który rozgrywa się na twarzy mężczyzny. Spochmurniał (gr. stygnadzo ), dosłownie: przeraził się, był zaszokowany, zbladł (Ez 27,35; 28,19; 32,10), albo: jego twarz poszarzała, stała się ciemna jak burzowe niebo (Mt 16,3). Odszedł zasmucony, właściwie: pełen żalu (gr. lypoumenos ). Mistrz dotknął czułego mi...

W czasach Jezusa istniały rozwody. Jezus będąc Nowym Mojżeszem stawia Prawo Boże ponad Prawo Mojżesza. W dzisiejszej Ewangelii faryzeusze przychodzą do Jezusa by wystawić Go na próbę, zadając mu pytanie: Czy wolno mężowi oddalić żonę? Faryzeusze przystąpili do Jezusa, a chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę [Mk 10,2] Greckie słowo apolyo [uwolnić, odesłać] to także termin techniczny oznaczający rozwód. Nie wiadomo, z jakiej szkoły byli faryzeusze, Hillela czy Szammaja. Za czasów Jezusa istniały dwie szkoły. Fragment z dzisiejszej ewangelii interpretowali oni na dwa różne sposoby. Szkoła Hillela słynęła z szerokiej interpretacji. Pozwalała ona na rozwód pod jakimkolwiek pretekstem: bezpłodności, brzydoty, wygaśnięcia uczyć czy braku pobożności i wywiązywania się z domowych obowiązków jak i również z poważnych przyczyn takich jak zdrada. Żona także mogła opuścić męża jeżeli ten ją zaniedbywał, był gwałtowny, używał przemocy i nie wywiązywał się z małżeń...