ósmy dzień tygodnia

Przed nami już piąta niedziela Wielkiego Postu. Tej niedzieli usłyszymy o zapowiedzi zmartwychwstania. Jezus opłakuje śmierć Łazarza jako człowiek, ale jako Bóg przywraca mu życie. Nie bez powodu tydzień przed usłyszeniem opisu Męki Pańskiej, czytana jest ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza. Wydarzenie to spowodowało, że wielu Żydów uwierzyło w Jezusa, ale z drugiej strony inni zdecydowali o Jego losach: tego dnia postanowili Go zabić. Bóg, ale później radość. Wydarzenie rozegra się w trzech miejscach. Najpierw poza Judeą, gdzie Jezus dowiaduje się o chorobie Łazarza. Następnie w drodze do Betanii, rozmawia z Martą i Marią. Na samym końcu przy grobie Łazarza w Betanii, to tam następuje wskrzeszenie. Śmierć to nie koniec. Jezus traktuje śmierć jako sen, z którego Bóg może każdego obudzić. Już za moment Jezus mocą Ojca wskrzesi Łazarza. Zbawiciel już wie, że śmierć Jego przyjaciela zapowiada Jego własną śmierć. Wskrzeszenie to nie to samo co zmartwychwstanie. Łazarz umrze jeszcze raz, w...

Jan ewangelista to najmłodszy z apostołów. Zredagował pięć ksiąg Nowego Testamentu. Oprócz Ewangelii napisał Apokalipsę i trzy listy. Ewangelia Janowa różni się od trzech pozostałych ewangelii. Wyróżnia ją poetycki styl, można to zauważyć w mowach. Jak częściej posługuje się symbolami i alegorią. Kiedy synoptycy (Mateusz, Marek i Łukasz) kładą nacisk na kompletne i spójne przedstawienie życia Jezusa, dla Jana najważniejszym jest ukazanie misterium osoby Pana. Przed nami znów dłuższy fragment Ewangelii. Tym razem usłyszymy o drodze od ciemności do światła. Zauważmy, że uzdrowienie niewidomego od urodzenia to początek niełatwych zmagań, których ten człowiek doświadczył. Ślepiec przejrzał dopiero gdy rzekł: „Wierzę, Panie”. Jednak ci, którzy mają dobry wzrok – faryzeusze – nie widzą, wciąż nie widzą. Zwróć uwagę, że droga uzdrowionego dobiegła końca – inaczej: zaczęła się nowa droga w jego życiu. Stał się uczniem Chrystusa. Droga ucznia to nie droga usłana różami. Doznał opuszczenia pr...

To właśnie przy studni rozpoczynają się przepiękne biblijne historie pełne miłości. Przerywamy lekturę ewangelii zredagowanej przez św. Mateusza. W trzecią niedzielę Wielkiego Postu roku A usłyszymy fragment z ewangelii wg św. Jana. Ta ewangelia powstała najpóźniej, spisana została przez najmłodszego z apostołów. To on również spisał Apokalipsę i trzy listy. Chociaż wiadomo, że autorem jest Jan, to teksty opracowali jego uczniowie w Efezie nieco później (ok. 90 r.). Księga Znaków. Styl ewangelisty Jana bardzo różni się od pozostałych trzech. Święty Jan widzi głębiej, u niego możemy dostrzec dialogi i wejście w głąb misterium i osoby Jezusa. Jana interesuje nie tylko chronologia życia Jezusa, co misterium osoby Syna Bożego. Ewangelię zazwyczaj dzieli się na dwie części – Księgę Znaków (J 1-11) oraz Księgę Krzyża (13-21). Woda Życia. Usłyszymy rozmowę Jezusa z Samarytanką. Ten fragment jest początkiem jednych z wielkich tematów Ewangelii Janowej: wątek wody żywej. W przyszłą niedzielę...

W drugą niedzielę Wielkiego Postu zawsze słyszymy Ewangelię o Przemienieniu na górze Tabor. Przemienienie Jezusa opisują trzej ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz. We wszystkich wspomnianych ewangeliach następuje sześć albo osiem dni po „wyznaniu Piotra” nieopodal Cezarei Filipowej (por. Mt 17,1-2; Mk 9,2; Łk 9,28-29). Po wyznaniu Piotra oraz odpowiedzi Jezusa: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół – Jezus po raz pierwszy opowiedział o swojej męce. Piotr sprzeciwił się takiej perspektywie, Jezus na to zareagował wyjątkową stanowczością: Zejdź mi z oczu, szatanie! (Mt 16,23). W drugą niedziele Wielkiego Postu usłyszymy o wydarzeniu, które nastąpiło sześć dni po tamtych. Usłyszymy opis przyszłej chwały Jezusa. Zwróćmy uwagę na to, jak ważną rolę odegrała postawa Piotra. Zwróćmy uwagę na przepaść pomiędzy „pozostać” Piotra i Jezusowym „iść”. Tydzień temu słyszeliśmy o kuszeniu Jezusa na pustyni. Liturgia Słowa podsuwa jednak jeszcze inny temat: Wyjdź z twoj...