ósmy dzień tygodnia

Jezusa znów nie rozumieją uczniowie. Burzy w nich obraz siebie samego i swojego Kościoła. Kto nie jest przeciwko nam, jest z nami. Jezus na wzór Boga i Mojżesza w Księdze Liczb pokazuje wielką otwartość na każdego, kto czyni dobro w jego imię. Nie ma miejsca we wspólnocie dla tych co sieją zgorszenie. Apostołowie informują Jezusa o podejrzanym człowieku, egzorcyście: Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje wyrzucał złe duchy, i zabroniliśmy mu, bo nie chodził z nami. Chodzić i towarzyszyć Jezusowi (gr. akolutheo ), znaczy tyle co być jego uczniem. Samotny egzorcysta nim nie jest, a jednak mocą Jezusa wyrzuca złe duchy. O tym mówi również historia opisana w Dziejach Apostolskich (zob. Dz 19, 13-16). Wówczas siedmiu synów Skewasa zostało dotkliwie pobitych przez opętanego. Samotnemu bohaterowi z Ewangelii jednak widocznie towarzyszy moc Boża. Pytanie, jakie zadają uczniowie ma swój ciekawy kontekst. Wcześniej sami nie mogli wypędzić ducha nieczystego i musia...

Postawa Jezusa potwierdza obraz Sprawiedliwego z Księgi Mądrości. Jezus uczy jej swoich uczniów, a to jest już trudniejsze. Jezus zaprasza uczniów i zarazem nas do wejścia na jego drogę Krzyża, równocześnie daje za przykład dziecko. Co kryje się w tym sprzecznym zestawieniu? Dzisiejsza perykopa ewangeliczna mówi, że na słowa zapowiadające mękę i zmartwychwstanie uczniowie milczą. Jezus tymczasem drugi raz przypomina, że jego droga do Jerozolimy jest drogą krzyża i zmartwychwstania. Kiedy po raz pierwszy nakreślił ten plan pod Cezareą Filipową, Piotr zaczął go upominać. Jezus musiał go publicznie skarcić, następnie uczniom tłumaczył, że dla Niego i dla nich nie ma innej drogi, jak tylko droga krzyża (Ewangelia z poprzedniej niedzieli). Wówczas też odpowiedzieli milczeniem. W innych sytuacjach uczniowie nie boją zadawać się pytań Jezusowi (zob. Mk 4,10; 7,17; 9,11.28; 10,10; 13,3). Teraz milczą. Dlaczego? Ponieważ widzą Jezusa w innej roli. Mówiąc o swoim wydaniu w ręce ludzi, Jezus p...

Krzyż nie jest tylko narzędziem egzekucji, na którym Jezus został stracony. Jezus o nim mówi symbolicznie, jako o naśladowaniu Go mimo wszelkich trudności. Jego śmierć nada tym słowo zbawienne znaczenie. Jezus swoim uczniom wskazuje drogę Krzyża jako drogę życia i jedyny sposób na Jego naśladowanie. Pod Cezareą Filipową Mistrz pyta swoich uczniów: Za kogo uważają Mnie ludzie? Po wysłuchaniu wszystkich odpowiedzi, w których wyrasta jako prorok równy Janowi Chrzcicielowi lub Eliaszowi, Jezus skierował do swoich uczniów znacznie ważniejsze i bardziej intymne pytanie: A wy za kogo Mnie uważacie? Piotr wówczas udzielił odpowiedzi: Ty jesteś Mesjasz . Choć jego odpowiedź była dobra, drogę Mesjasza pojmował on jednak inaczej niż Jezus. Po chwili okazuje się, jak bardzo wyobrażenie Piotra różni się od tego, kim Jezus jest w rzeczywistości. Jezus jest cierpiącym Mesjaszem, odrzuconym przez starszych, zabity i zmartwychwstały – tak jak zapowiedział przed uczniami drogę cierpienia, która Go c...

Jezus wypełnia proroctwa, jest Mesjaszem. Uzdrawia głuchoniemego. Wyprowadza z zamknięcia, mówiąc: Effatha . Skomplikowany ryt. Jezus uzdrawia głuchoniemego. Opowiada o tym Marek, wydarzenie dokonuje się w Galilei, regionie zamieszkałym zarówno przez żydów, jak i pogan. Opisem przypomina starożytne uzdrowienia i towarzyszące im magiczne ryty. Tacyt w swojej Historii (4.81) wspomina człowieka uzdrowionego śliną cesarza Wespazjana. Medycy tacy jak, Galen, mówią o użyciu śliny w celach medycznych. W tym przypadku ryt, który jest dość skomplikowany, posiada walor symboliczny, wskazuje na moc Jezusa. Cud dokonuje się na peryferiach, z dala od tłumów i ludzkich oczu, prawdopodobnie w wąskim gronie uczniów. Jezus wkłada palce w uczy chorego, a jego języka dotyka swoją śliną. Oczy wzniesione w górę przypominają, krótką, pełną ufności modlitwę skierowaną do Ojca. Aramejskie Effatha, Otwórz się, skierowane jest do chorych miejsc, ale i do chorego człowieka. Taki człowiek potrzebuje otwarcia n...