w niebo..

 Ostatnie spotkanie Jezusa z Apostołami. Jestem z wami aż do skończenia świata – obiecuje. I nakazuje „czynić uczniów”.

W Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego usłyszymy zakończenie Ewangelii zredagowanej przez św. Mateusza. Opowiada ona o ostatnim spotkaniu Jezusa z uczniami. Jezus skierował do nich ostatnie słowa. To co się wydarzyło później, tego nie wiemy. Ewangelia kończy się słowami Jezusa: A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata.

Tajemnicze odejście. Wbrew pozorom fragment z Ewangelii św. Mateusza nie opisuje Wniebowstąpienia (por. Dz 1,1-11). Mateusz nie opisuje, w jaki sposób Jezus odchodzi. Wniebowstąpienie opisane przez Łukasza miało miejsce na Górze Oliwnej, nieopodal Jerozolimy, tymczasem wydarzenie opisane w Ewangelii dzieje się w Galilei.

Jezus spotyka się z uczniami w Galilei, zapowiedział to poprzez kobiety (por. Mt 28,10). Jest to rejon gdzie ich powołał. Niektórzy sugerują, że góra, na której mają się spotkać, to Góra Błogosławieństw, ale Mateusz nie podaje precyzyjnej lokalizacji. Uczniowie w pewnym sensie powracają do swych źródeł i początku. Jezus powołał ich po raz kolejny, tym razem to jednak jako zmartwychwstały Pan, któremu została powierzona wszelka władza na niebie i ziemi. Chociaż to wciąż ta sama historia Chrystusa i jego uczniów to mamy do czynienia z nowym początkiem.

Emmanuel. Ewangelia kończy się tak, jak się rozpoczęła, odniesieniem do Emmanuela (1,23). Zapowiedziany „Bóg z nami” objawił się w Chrystusie, przeszedł przez ludzki świat i pozostaje z nami w swoim Słowie i w Kościele. Jest wszędzie tam, gdzie wierzący głoszą Jego Ewangelię i sprawują sakramenty.

Wniebowstąpienie Pańskie jest czasem przełomu. Tym wydarzeniem ewangelista św. Łukasz kończy swoją Ewangelię. By później rozpocząć Dzieje Apostolskie. Jezus przestaje dawać się widzieć apostołom. Teraz to apostołowie mają dać się widzieć światu.

Wniebowstąpienie jest drogą – i jej kierunek. Uczniowie patrzyli w niebo, zadając sobie sprawę, że to również i ich cel.

Myli się ten, kto myśli, że chodzi o bujanie w niebiańskich obłokach. Wniebowstąpienie jest celem w tym sensie, że mamy patrzeć w niebo, twardo jednak stąpając po ziemi.