ósmy dzień tygodnia

 Święta Rodzina. Święto Świętej Rodziny, w zależności od roku jest ilustrowane jednym z trzech opowiadań. Dotyczą one rzadkich w Ewangeliach opisów dorastającego Jezusa. W tym roku usłyszymy o ofiarowaniu Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej. W perykopie ewangelicznej spotkamy Symeona i Annę oraz Józefa i Maryję. Pierwsi są symbolami ludu Starego Testamentu, oczekując na Mesjasza, drudzy należą do historii Nowego Testamentu. Tym, który zabiera wszystkich w jedno miejsce jest Nowonarodzony. Fragment składa się z dwóch części: Symeonowego hymnu uwielbienia Boga oraz hymnu wdzięczności Anny. Ewangelista zapisał pierwszą z pieśni. Zwana jest Kantykiem Symeona. Po oddaniu chwały Bogu Symeon wygłasza proroctwo, w którym zapowiada los Jezusa i Maryi. Prorocze słowa Symeona zapowiadają cierpienie Maryi. Zaś sprawiedliwa Anna swą obecnością i modlitwą uwielbienia potwierdza proroctwo Symeona. Sprawiedliwi oczekujący wyzwolenia Jerozolimy pod wpływem Ducha rozpoznają nadchodzącego Mesjasza. S...

Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „  Swym sercem wysłuchałaś Słowa Boga wypowiedziałaś święte „TAK’’ na wieki Sam Bóg uczynił Ciebie skarbem drogim i Syna Swego los powierzył Ci. Domie Święty, Świątynio Słowa Maryjo Matko do Syna Swego prowadź” „ Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, le...

Jedynym pewnym źródłem radości jest Miłość. Gotowy na eksplozję radości? Ewangelia wg św. Jana jest jednym z najmłodszych pism Nowego Testamentu, w przeciwieństwie do Listu do Tesaloniczan. Jest najpóźniejszą z Ewangelii. Autorstwo jest przypisywane Janowi, za redakcję tekstu odpowiadają jego uczniowie (ok. 90 r.). Księga różni się od pozostałych Ewangelii ze względu na zawartość i formę przekazu. Synoptycy kładą nacisk na wierne zebranie w całość wydarzeń z życia Jezusa, Jan koncentruje się na misterium Jego osoby. Wybiera nieliczne jego znaki i rozwija dialogi. Ewangelię Jana można podzielić na dwie części: Księga Znaków (rozdziały 2,1 – 12,50) oraz Księgę Krzyża (rozdziały 13-20). Radość Jana. Wszystko co robi Jan, chrzest – przygotowuje to świat na nadejście Chrystusa. Jan jest tylko Jego głosem. Obraz sandała jest najwymowniejszym potwierdzeniem tej roli, jaką przyjmuje: nie śmie nawet nazwać się sługą Jezusa. Wypełnienie misji jaką powierzył mu Bóg, daje Janowi ogromną radość. ...

Ewangelia według św. Marka jest najkrótszą z Ewangelii. Jest ona źródłem dla pozostałych Ewangelii synoptycznych. Mateusz i Łukasz pierwszą część swoich dzieł poświęcają na dzieciństwo Jezusa, Marek je pomija. Przekonamy się o tym czytając dzisiejszy fragment. Będzie to początek Ewangelii. Przenosi on nas od razu na pustynię judzką, tam gdzie nauczał Jan Chrzciciel. Jan na pustyni. Nie spotykamy Jezusa w odczytywanej Ewangelii, tylko Jana Chrzciciela. Jednak ten fragment służy czytelnikom de facto jako wprowadzenie Jezusa na scenę historii. W drugą niedzielę Adwentu zawsze słyszymy słowa Ewangelii o działalności Jana Chrzciciela na Pustyni Judzkiej. Marek, swoją Ewangelię rozpoczyna od proroctwa Izajasza usłyszanego w pierwszym czytaniu (zob. Iz 40, 1-5. 9-11). Chrzciciel. Jan to herold nadchodzącego Mesjasza. Określa się go mianem posłańca, angelos. W starym Testamencie takim słowem opisuje się anioła poprzedzającego przychód Boga (zob. Wj 23,20). Jego portret przypomina portret El...

Z utęsknieniem czekamy, nie możemy się Go już doczekać. To właśnie Adwent. Uczniowie pytają Mistrza, kiedy nastąpi koniec świata. Jezus odpowiada apelem o czuwanie. Wołanie czuwajcie padnie aż czterokrotnie. Tylko Bóg zna czas, w którym historia tego świata osiągnie swój kres. Jak jednak przygotować się na Boży powrót? Pytanie o koniec. Ludzie interesują się tym zagadnieniem od zawsze. Ustala kolejne daty, w których nasz świat osiągnie swój kres. Zapowiedziany przez Jezusa dramatyczny koniec świątyni, który sygnalizuje także koniec świata, intryguje apostołów. Ten motyw pojawia się również w żydowskich apokalipsach. W Drugiej Księdze Barucha Bóg daje Baruchowi znak końca czasów: przerażenie i wielkie cierpienie mieszkańców ziemi (25,2). W Czwartej księdze Ezdrasza bohater słyszy o podobnych znakach, przy czym anioł stwierdza, że może mu uchylić tylko małą część tajemnicy (4,52). Koniec jest przed człowiekiem zakryty. Wiemy, że jednak on nastąpi i musimy się do niego przygotować. Cz...