ósmy dzień tygodnia

W ubiegłe dwie niedziele słyszeliśmy przypowieść o siewcy, kąkolu, ziarnku gorczycy i zaczynie. W siedemnastą niedziele zwykłą usłyszymy trzy kolejne przypowieści: o skarbie, perle oraz o sieci. Na zakończenie trzeciej księgi Ewangelii Mateusz umieszcza siedem przypowieści. Kryją się w nich tajemnice królestwa niebieskiego. Polega ona na zakodowaniu znaczeń w symbolach. Pomaga to w łatwym zapamiętywaniu. Język jest dostosowany do słuchaczy. Ich odkodowanie nie sprawia trudności – a jeśli tak, to Jezus przedstawia ich wykładnię. Usłyszymy kolejne przypowieści. Warto zwrócić uwagę, że zapowiadane w nich królestwo niebieskie zaistnieje dopiero wtedy, jeśli zgodzi się na nie człowiek. Dopiero wtedy gdy zrozumie, co naprawdę jest cenne i ważne, a potem odda temu wszystko. Jest coś co łączy wszystkie trzy czytania z Liturgii Słowa. W pierwszym czytaniu Salomon prosi o słuchające serce zdolne rozdzielić dobro od zła. Od „rozdzielenia” pochodzi słowo „mądrość”. W drugim czytaniu św. Paweł n...

Liturgia Słowa szesnastej niedzieli zwykłej roku A wskazuje na modlitwę, Ewangelia traktuje o przypowieściach o chwaście, ziarnku gorczycy i o zaczynie. Modlitwa z Ducha. Nasza modlitwa jest ograniczona, obarczona ludzką słabością i ignorancją. Mali male petimus – mawiał św. Augustyn – Jesteśmy źli i źle się modlimy. Nasza modlitwa potrafi być niestała, poddająca się zwątpieniu oraz zniechęceniu. Jeżeli nasze prośby dotyczą rzeczy drugorzędnych lub kiedy ogrania nas zniechęcenie i nie potrafimy się już modlić, z naszych serc podnosi się jęk, westchnienie Ducha Świętego, niemożliwa do oddania ludzkimi słowami modlitwa, która płynie do Ojca. Duch Święty wstawia się za nami, aby wypełniła się w nas wola Boża. Duch również wspomina naszą modlitwę, aby to, o co prosimy, zaowocowało naszym dobrem i szczęściem. Jego modlitwa zawsze jest przez Ojca wysłuchiwana, ponieważ ma miejsce tuż przy jego sercu (Rz 8,27). Zwróćmy uwagę na trzy aspekty Jezusowej przypowieści o chwaście: Po pierwsze, z...

Przypowieść jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech nauczania Jezusa. Polega ona na przedstawieniu znaczeń w symbolach, obrazach łatwych do zapamiętania, wyrażeniach używanych w codziennym języku przez słuchaczy. Odkodowywanie znaczeń nie przysparza żadnych problemów – a jeżeli tak, to Jezus przedstawia ich wykładnię, jak w przypadku przypowieści o siewcy. Dlaczego Jezus mówi w przypowieściach, a nie wprost? Jezus uczy jak prawdziwy Rabin, poprzez historie. Wersja „odkodowana” byłaby trudna do zapamiętania przez słuchaczy, byli oni prostymi, niepiśmiennymi ludźmi. Jezus również przekłada tajemnice królestwa na prosty język codzienności. Uświadamia tym samym, słuchaczom, że królestwo rzeczywiście jest wśród nich – Bóg jest obecny w tym świecie. Siew. Ziarno w starożytności siano ręcznie, po czym teren był bronowany. Dzisiaj to rzadki widok. Starożytny kalendarz z Gezer (X w. przed Chr.) przekazuje, że porą na siwe był październik i listopad. Ziarno otrzymywało wówczas dużo wody ...

Przypomnijmy, że Ewangelia Mateusza (pomijając wstęp i epilog) dzieli się na pięć części (ksiąg). Odpowiada to Pięcioksięgowi Mojżesza (Tora). W ten sposób autor podkreśla, że Jezus jest Nowym Mesjaszem, który wprowadza nowe prawo. Stąd również podział Ewangelii. Księga pierwsza: program królestwa (Mt 3-7), księga druga: przepowiadanie królestwa (Mt 8-10), księga trzecia: tajemnice królestwa (Mt 11,1-13,52), księga czwarta: Kościół jaki zaczątek królestwa (Mt 13,53-18,35) i w końcu, księga piąta: wypełnienie się królestwa (Mt 19-25). Trzecia księga. Przez kolejne niedziele czeka nas lektura fragmentów kolejnej części Ewangelii Mateusza, księgi tajemnic królestwa. Obfituje ona w przypowieści (parabole). W liturgii czternastej niedzieli zwykłej roku A wysłuchamy fragmentu rozdziału 11. Jezus po rozesłaniu uczniów sam odszedł, aby nauczać i głosić Ewangelię. Jest to jednak czas niepowodzeń: miasta się nie nawracają, mimo że dokoła dzieje się wiele cudów (Biada tobie, Korozain! Biada tobie...

2 Krl 4, 8-12a. 14-16a Ps 89 Rz 6, 3-4. 8-11   Mt 10, 37-42 Słowa Jezusa z dzisiejszej ewangelii mają wywołać u nas wstrząs. Mają pokazać różnicę pomiędzy Jego a naszą wizją życia. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien (Mt 10, 37) Kontrast. Te słowa to porażający kontrast wobec obrazu Chrystusa, który wcześniej zachęcał do pójścia za Sobą. Teraz wydaje się powstrzymywać, a nawet zniechęcać. Tamten obraz jest prawdziwy, również prawdziwe są te słowa, które padają w dzisiejszej Ewangelii. Jak je rozumieć? Niegodni Jezusa. Co czyni nas niegodnych Jezusa? Jaki grzech, jaka nieświadomość? Niegodnym Mistrza jest, ten kto kocha bardziej swoich bliskich (ojca, mamę, syna, córkę, brata, siostrę) niż Jego. Kto kocha bardziej swoją rodzinę, niż Jezusa ten nie będzie w stanie iść Jego drogą. Kto jest przywiązany do swojego życia, nie zaakceptuje rzeczywistości Krzyża. Pierwsze miejsce. Nie ch...