nowy

Nowy Pięcioksiąg. Pierwszymi adresatami ewangelii spisanej przez Mateusza jest wspólnota judeochrześcijan. Księga ta ma charakter judaistyczny. Mateusz stara się ukazać królestwo niebieskie. Ewangelia według św. Mateusza podzielona jest na pięć części – jest to aluzja do Pięcioksięgu (Tory): Program królestwa (rozdz. 3-7), Przepowiadanie królestwa (8-10), tajemnice królestwa (11 – 13,52), Kościół pierwocinami królestwa (13,53 - 18), wypełnienie się królestwa (19-25). Każda z powyższych części kończy się słowami: Gdy Jezus dokończył tych mów…

Błogosławieństwa. W najbliższą niedziele usłyszymy początek Kazania na górze – Osiem błogosławieństw. Jest to ważny element Ewangelii Mateusza. Jezus, niczym nowy Mojżesz, wychodzi na górę: proklamuje królestwo niebieskie i nadaje nowe Prawo.

Paradoksalna logika Jezusowych błogosławieństw. W jaki sposób się ona przedstawia?

Szczęśliwi. „Błogosławieni” – gr. makarioi, oznacza szczęśliwców, tych, do których uśmiecha się „szczęście”. Posiadają oni dobra materialne, cieszą się rodzinnym szczęściem, odnoszą sukcesy w życiu społecznym, zawodowym, są szanowani i podziwiani przez innych. Święty paradoks królestwa niebieskiego polega na odwróceniu powszechnie obowiązujących wzorców systemu wartości. Wszystko odwraca się o sto osiemdziesiąt stopni. Co jest tą przyczyną? Odpowiedź znajdziemy w ostatnim błogosławieństwie skierowanym do tych, którzy cierpią prześladowania dla  imienia Jezus (Mt 5, 11-12).

Ubodzy. Pierwsze błogosławieństwo do „ubogich w duchu” jest skierowane w czasie teraźniejszym. Przyszłe błogosławieństwa będą dotyczyć przyszłości. Pierwsze już stwierdza, że królestwo niebieskie należy do tych, którzy pozbawieni są środków materialnych, ale całą nadzieje pokładają w Bogu.

Którzy się smucą. Pierwsze błogosławieństwo jest bramą dla kolejnych, które rozwijają się według tej samej logiki. Paradoksalnej logiki. Tym, którzy się smucą, są zatroskani o zbawienie innych, Jezus, Mesjasz Pocieszyciel przyniesie otuchę i otrze łzy (Mt 5,4).

Cisi. To te osoby, które nie stawiają na piedestale swojego ego, unikają oni przemocy i używania sił (por. Mt 11,29).

Głodni i spragnieni sprawiedliwości. Sprawiedliwość w Biblii jest wyrazem właściwej relacji z Bogiem i drugim człowiekiem. (Mt 5,6)

Miłosierni. Ci, którzy potrafią współczuć, wejść w sytuację grzesznika, ofiarują mu swoją miłość i przebaczenie. Człowiek miłosierny potrafi walczyć o drugiego do końca. (Mt 5,7)

Czystego serca. To te osoby, które kierują się czystym sercem, sercem oddanym Bogu. W Piśmie Świętym serce jest organem odpowiadającym za podejmowanie decyzji, tożsamy z wolą. (Mt 5,8 oraz por. Ps 24).

Wprowadzający pokój. Takie osoby zostaną zaliczone do grona synów Bożych (Mt 5,9).

Cierpiący prześladowania. W końcu ogłasza się szczęśliwymi osoby prześladowanie ze względu na sprawiedliwość – tutaj powraca czas teraźniejszy. To właśnie do nich należy królestwo niebieskie. Te słowa stanową przejście do słów skierowanych bezpośrednio do uczniów Jezusa.

Biedni i pokorni. To błogosławieństwo jest opowieścią o życiu pierwszych uczniów Jezusa. Są to osoby smucące się, ciche, pragnące sprawiedliwości, miłosierni, czyści (sercem) i wprowadzający pokój. To właśnie ze względu na Jezusa zostali wyrzuceni z synagogi i zapominani przez swoje rodziny. Stracili środki do życia i dobre imię. Pozostało im wyłącznie Słowo Pana i nowa rodzina, wspólnota chrześcijan. To wspólnota anawim, biednych i pokornych.  

Redagując Ewangelię, św. Mateusz ukazuje Jezusa jako Nowego Mojżesza. Sama księga podzielona jest na pięć części, jak Pięcioksiąg Mojżeszowy. Jezus gromadzi ludzi, doprowadza ich do Przymierza o prowadzi do ziemi Bożych Obietnic.

Wszystko tutaj okazuje się totalnym paradoksem. Jezus jest zupełnie inny od Mojżesza. Przymierze nie jest wyryte na skale, lecz przybite do Krzyża. Ziemia nie jest ziemią w sensie geograficznym, ale wspólnotowym. Nowe Królestwo jest, ale go nie ma, Jezus Królem jest, ale nie konkuruje z przywódcami państw.

Dzisiejszej niedzieli poznajemy konstytucję królestwa (ewangelia). Zwraca ona się do pomijanych przez wszystkie systemy. Bóg wybrał słabe (drugie czytanie). To oni są najważniejsi: cierpiący, pokrzywdzeni, smutni. Ludzki krzyż: cierpienie, łzy, zniewaga, prześladowanie. Błogosławieni jesteście. Paradoks, błogosławimy znakiem krzyża. Błogosławić, życzyć szczęścia.       

Piotr Natyna