przemienienie

W drugą niedzielę Wielkiego Postu zawsze słyszymy Ewangelię o Przemienieniu na górze Tabor.

Przemienienie Jezusa opisują trzej ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz. We wszystkich wspomnianych ewangeliach następuje sześć albo osiem dni po „wyznaniu Piotra” nieopodal Cezarei Filipowej (por. Mt 17,1-2; Mk 9,2; Łk 9,28-29). Po wyznaniu Piotra oraz odpowiedzi Jezusa: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół – Jezus po raz pierwszy opowiedział o swojej męce. Piotr sprzeciwił się takiej perspektywie, Jezus na to zareagował wyjątkową stanowczością: Zejdź mi z oczu, szatanie! (Mt 16,23).

W drugą niedziele Wielkiego Postu usłyszymy o wydarzeniu, które nastąpiło sześć dni po tamtych. Usłyszymy opis przyszłej chwały Jezusa. Zwróćmy uwagę na to, jak ważną rolę odegrała postawa Piotra. Zwróćmy uwagę na przepaść pomiędzy „pozostać” Piotra i Jezusowym „iść”.

Tydzień temu słyszeliśmy o kuszeniu Jezusa na pustyni. Liturgia Słowa podsuwa jednak jeszcze inny temat: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej – mówi Bóg do Abrama. Weź udział w trudach i przeciwnościach – pisze św. Paweł do Tymoteusza. Wstańcie, nie lękajcie się – mówi Jezus do apostołów. Nie czas na stawianie namiotów. W trzech tekstach, trzy zachęty do ruszenia w drogę. Jezus na Górze Przemienienia rozmawia z Mojżeszem i Eliaszem o swoim odejściu.