wyznanie

Piotr i Szebna. Droga Piotra pod pewnymi względami przypomina drogę Szebny. Piotr, podobnie jak Szebna, zajmuje pierwsze miejsce u boku potężnej osoby. Jezus jest u szczytu swojej popularności, podobnie jak król Ezechiasz. Jezus dokonał spektakularnych cudów, które zjednały mu serca i uznanie ludzi. Zewsząd ciągnęły do Niego tłumy.

U swojego boku Piotr ma Jezusa, który przewyższa wielkiego Ezechiasza. Jezus pragnie uchronić uczniów przed fałszywą wizją szczęśliwego życia. Pod Cezareą Filipową, u źródeł Jordanu, Jezus wystawia apostołów na próbę, pytając, za kogo uważają Go ludzie (Mt 16, 13). Ci jednym tchem odpowiadają krążące o Nim opinie, pod którymi zapewne się podpisują: „Jesteś wielki jak Chrzciciel albo więksi prorocy Izraela”. A Ty za kogo uważasz Jezusa, kim On dla Ciebie jest?

Jezus zwraca uwagę na dwie rzeczy. Wyznanie Piotra, nie jest tylko jego wyznanie. Prawdę o Jezusie objawił mu Ojciec, przemówił przez niego Duch (Mt 16, 17). Jezus surowo zabrania uczniom rozgłaszać, że jest Mesjaszem (Mt 16, 19). Dlaczego to robi, skoro w rzeczywistości jest Namaszczonym? On wie, jakie wyobrażenia apostołowie i ich rodacy mają o Mesjaszu. Dla Piotra, uczniów i żydów w I w. Mesjasz to władca, który odnowi królestwo Dawida, wyzwoli je spod jarzma imperium rzymskiego i zainauguruje nowe, pełne błogosławieństwa panowanie Boga.

Jezus od razu budzi uczniów ze snów o wielkiej karierze. Za chwile odkryje przed nimi swoją drogę: musi iść do Jerozolimy, gdzie zostanie ukrzyżowany i zmartwychwstanie. Jego plan obejmuje coś więcej niż tylko materialną karierę. Jego plan sięga nieba. Właśnie tego cierpliwie Jezus uczy swoich uczniów. Dzięki niemu Piotr, człowiek silny i niepozbawiony ambicji, nie zakończy swojej drogi jak Szebna. Wręcz przeciwnie, dzięki Jezusowi odegra w historii decydującą rolę.

Wspólny temat wszystkich czytań można oddać słowami: ostatni będą pierwszymi,a pierwsi ostatnimi. Szebna został strącony za arogancję, a wywyższony był Eliakim – ponieważ słucha Boga. Pan patrzy łaskawie na pokornego, pyszałka zaś dostrzega z daleka. Prosty rybak z Galilei, Piotr, powołany do władzy kluczy – władzy, która wydawała się zarezerwowana dla wielkich, możnych władców.

Kluczem do zrozumienia wyborów Boga jest wiara tych, których wybiera. Szymon został nazwany Skałą wtedy, gdy wyznał wiarę. To równocześnie moment zbudzenia ze snów o wielkiej karierze. To początek wspólnej drogi krzyża z Jezusem.