nieznajomy

Uczniowie gdy spotkali Nieznajomego w drodze do Emaus i rozpoznali Go podczas łamania chleba, zrozumieli, że to Zmartwychwstały i wrócili do Jerozolimy. On znów się ukazuje.

Jezus skutecznie ewangelizuje uczniów udających się do Emaus. Dzięki temu wracają do Jerozolimy i dołączają do Jedenastu. Tam znów ukazuje się im i cierpliwie przekonuje do tego, że żyje.

Dar pokoju (gr. eirene) jest pierwszym darem, który Zmartwychwstały przynosi uczniom w Ewangeliach (Łk 24,46; J 20,21). Dla Żydów był on doczesnym błogosławieństwem, dobrobytem i wolnością od nieprzyjaciół (Lb 6,26). Wierzący postrzegali go również jako sumę Bożych łask i błogosławieństwa czasów mesjańskich (Iz 11; Mi 5,4). Dla Apostołów pokój oznacza jeszcze dwie ważne rzeczy. Po pierwsze jest on stanem przyjaźni i trwałej relacji miłości, jaką zawiązuje się pomiędzy Bogiem i człowiekiem, których do tej pory dzielił grzech (2 Kor 5,18; Kol 1,22). Po drugie pokój jest stanem goszczącym w sercach uczniów, jest pewnością, że Jezus żyje. Nie muszą się już lękać o życie i przyszłość, nie są zdani na czysto ludzkie świadectwa o Nim.

Jezus, po zmartwychwstaniu spotyka się z przerażeniem uczniów, ponieważ wydaje im się, że widzą ducha (Łk 24,37). Duch (gr. pneuma), świetlista postać pozbawiona ciała, nie jest dowodem na życie i zbawienie po śmierci. Według Starego Testamentu w Szeolu człowiek wiódł smutne życie na wpół umarłego ducha - cienia (Hi 26,5; Prz 9,18). Wierzący oczekiwali zmartwychwstania ciała, które miało nastąpić na sądzie ostatecznym (J 11,24). Chrystus ukazuje się uczniom w roli Pierwszego Zmartwychwstałego. Zapowiada ostateczne zbawienie i powstanie z martwych dla wszystkich, którzy w Niego uwierzą (1 Kor 15,20). to nie duch, to pierwszy, który przybywa z Nowego Świata.

Zaskoczenie to jeden z wymiarów zmartwychwstania. Zaskoczeni ty, że grób jest pusty, uczniowie idący do Emaus rozpoznali Pana dopiero przy łamaniu chleba, mimo że był z nimi od paru godzin.

Gdy opowiedzieli o tym uczniom, Jezus znów się pojawił. Jeśli ktoś wciąż myślał, że to może duch, Jezus kazał dotknąć swojego ciała i kości. Ten, który zginął parę dni temu na krzyżu, staje przed nimi żywy (Łk 24, 35-48).

Święty Piotr opowiada bezpośrednim sprawcom, że Jezus żyje. Nie mówi im: przegraliście, bo ten, którego zabiliście żyje. Zachęca ich do pokuty i nawracania, bo sam przeszedł tę drogę, on sam przecież zdradził Jezusa (Dz 3, 13-15. 17-19).

Święty Jan pisze – jeśliby ktoś zgrzeszył, mamy rzecznika wobec Ojca, Jezusa Chrystusa. Zaskakująca prawda o Bożym miłosierdziu: Jezus odbył karę za zło popełnione przez ludzi, stał się ofiarą przebłagalną, zostaliśmy ułaskawieni (1 J 2, 1-5).