prorok

Prorok z Nazaretu.

Jezus przybywa do rodzinnego miasta. Naucza w synagodze, zostaje odrzucony przez swoich rodaków.

Jezus jak każdy prorok doznaje odrzucenia. Jest to znak, że nie należy do tego świata.

W Ewangelii Jana Jezus zapowiada swoim uczniom: Żaden uczeń nie przewyższy Mistrza. Jeśli mnie prześladowali, to i was będą prześladować (J 15,20). Prorok, który chce być świadkiem Słowa, musi liczyć się z odrzucenie. Przyczyn odrzucenia może być wiele. Słowo Boga, które wzywa do nawrócenia jest niewygodne. Nie są „dzisiejsze” szczególnie do tych, którzy chcą sami decydować o moralności, dobru i złu w swoim życiu. Nie lubimy być osądzani przez innych. A jak często osądzamy innych?

Prorok bywa odrzucany dlatego, że wyrasta z tego świata jak dziecko z ubrań. W rodzinnym mieście Jezusa, ludzie mówią o Nim: Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce (Mk 6,2). dla nich zawsze był cieślą, synem Maryi. Jego kuzyni oraz rodzina żyją wciąż w Nazarecie. Jezus, do którego tak się przyzwyczaili, nie może być Mesjaszem, Synem Bożym. Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prok tak lekceważony – komentuje spotkanie w Nazarecie Jezus.

Mamy misję!

Każdy nasz krok, jest krokiem po doskonałość i świętość. Nie tylko dla nas, ale dla wszystkich wokoło. Dla każdego, kogo spotkamy na swojej drodze. Im bardziej jest to trudne, im więcej ludzi o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach, tym bardziej możemy być pewni, że wystarczy nam łaski Boga. Im bardziej niedomagamy, tym bardziej jesteśmy mocni. Moc w słabości się doskonali. Misję proroka jest głoszenie Słowa. Czy będą słuchać, czy też zaprzestaną, będą wiedzieli, że prorok jest wśród nich.

Jezus pokazuje, że najtrudniejsza misja jest wśród swoich. Ciężko powiedzieć światu, w którym wyrośliśmy, że do niego nie należymy, że nasze miejsce jest gdzie indziej. Ciężko jest udowodnić, że jesteśmy dorośli. Dojrzali do bycia prorokami. Do odważnego mówienia o Bogu. Nawet za cenę odrzucenia.