getto prawa

Spór o tradycję.

Litera prawa może zamknąć człowieka w getcie. Jezus dlatego zakwestionował wiele z dawnych tradycji, pokazując tym samym, co w Prawie jest najważniejsze.

Jezus był wędrownym nauczyciele, który przemierzał Galileę i Judę. Był postacią kontrowersyjną. Wiedzieli o tym kapłani oraz faryzeusze, strzegąc gorliwie czystości wiary Izraela. Dlatego tak często posyłali do Niego swoich ludzi, aby zadawali mu podchwytliwe pytania, by znaleźć coś przeciw Niemu. Jezus tymczasem udzielał im ostrej lekcji: Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji.

Prawo getta. Prawo i rytuały, w swojej istocie miały prowadzić do Boga, stały się jednak gettem, w którym część pobożnych Żydów zamknęła się, uznając innych za nieczystych oraz pogan. Sprzed oczy zniknęło im przykazanie miłości bliźniego, które jest sercem Prawa (Kpł 19,18). Jezus dlatego stwierdził: uchyliliście tradycji Bożej, a trzymacie się ludzkiej tradycji. Chcąc na nowo zgromadzić dzieci Boże w jedni, Jezus znosi prawa rytualnej czystości i separacji, bo wykopują one przepaść między samymi Żydami oraz między Żydami i poganami. Drobiazgowe przestrzeganie 613 przykazać Prawa odchodzi w przeszłość. Pozostaje sam sens Prawa: serce zdolne do miłości Boga i bliźniego.

Prawo Boga nie jest puste i bezduszne. Przekonuje o tym Mojżesz, mówiąc, że Prawo to słowo, które pochodzi od Boga. Wskazuje na to też św. Jakub. Przyjmijcie zaszczepione w was słowo – pisze. Z jednej strony, wierność Słowu daje konkretne efekty, niczym trudna do zastąpienia strategia. Z drugiej, dopiero przyjęcie daru Słowa, a nie pusta deklaracja, stanowi o religijności. Kiedy wierni chcieli wejść do świątyni, musieli odpowiedzieć na pytanie, czy są religijni, w konkretnych czynach (Ps 15). Potwierdza to Jakub, gdy apeluje: Wprowadzajcie zaś słowo w czyn.

Nie ma nic gorszego niż prawo, które pozostaje tylko literą, gdy słuchacz Słowa oszukuje samego siebie. Faryzeusze tak ściśle przestrzegali każdego najdrobniejszego z 613 przepisów prawa, że przestali widzieć, co jest ich istotą. A wielu z nas wiary, daru Boga, nie przemienia na konkret życia.